Vaznesenje Gospodnje praznuje se četrdeset dana posle Vaskrsa, tačnije u četvrtak šeste nedelje posle praznika Vaskrsenja Hristovog. Na večernjoj službi koja se služi u srijedu uoči Vaznesenja vrši se u skladu sa crkvenim tipikom, takozvano Odanije Pashe, neka vrsta opraštanja sa Vaskrsom. Početak i kraj službe se na taj dan, vrši isto kao i na sam Vaskrs. Ponovo se pjevaju radosna stihovi: «Neka vaskrsne Bog i rastoče se neprijatelji Njagovi…» i «Evo dana koji je stvorio Gospod, uzradujmo se i uzveselimo se u njemu…».
Кad lastama ponestane hrane i kad se stud približi, one se onda kreću u tople predele, u predele obilne suncem i hranom. Napred leti jedna lasta prosecajući vazduh i otvarajući put, a njoj sledi ostalo jato.
Кad nestane hrane za dušu našu u ovom materijalnom svetu, i kad se približi stud smrti – o, ima li kakva lastavica, koja će nas povesti u topliji predeo, gde je obilje toplote i hrane duhovne? Ima li takvog predela? Ima li, ima li, takve lastavice?
Facebook citati
“GLEDAJMO NA ŽIVOT KAO NA DEČIJU IGRU U KOJOJ NIŠTA NIJE OZBILJNO OSIM POŠTENJA…”
Leave a comment
Žao nam je, da bi postavili komentar, morate biti prijavljeni.